24-10-2026

30 jaar wijkverpleging De Lange Wei

4

Moeder en dochter over een vak dat blijft bewegen

Dit jaar bestaat de wijkverpleging van De Lange Wei 30 jaar. Een mooi moment om terug en vooruit te kijken. Samen met Mirjam, wijkverpleegkundige bij De Lange Wei, en haar moeder Anja, die vanaf de beginjaren betrokken was bij de opbouw van de wijkverpleging, blikken we terug op drie decennia zorg. Hun conclusie? Er is veel veranderd, maar het zorghart is hetzelfde gebleven.

Voor Mirjam begon haar verhaal bij De Lange Wei al lang voordat ze zelf in de wijkverpleging ging werken. Als kind liep ze al rond in het verzorgingshuis waar haar moeder werkte. Ze bracht de Elisabethbode rond, hielp als vakantiekracht mee op de afdelingen en maakte van dichtbij mee wat zorg voor mensen kan betekenen. Uiteindelijk koos ze, net als haar moeder, voor een loopbaan in de zorg. "Ik ben er eigenlijk mee opgegroeid," vertelt ze. "Ik heb nooit echt iets anders willen worden." Waar Anja jarenlang betrokken was bij de ontwikkeling van de wijkverpleging, werkt haar dochter Mirjam vandaag de dag mee aan de toekomst ervan.

Van papieren routes naar professionele thuiszorg

Toen Anja eind jaren negentig begon in de wijkverpleging zag het werk er heel anders uit dan nu.

"Wij deden eigenlijk alles wat nodig was," vertelt ze lachend. "Niet alleen wassen en verzorgen, maar ook een ontbijtje maken, een sinaasappel persen of even de afwas doen. Als iemand ondersteuning nodig had, dan hielpen we."

Daarmee lag de nadruk veel meer op ontzorgen, maar ook de manier van werken was anders. Er werd gewerkt met papieren routes, dossiers lagen in een map en mobiele telefoons gingen niet mee op pad. Van uitgebreide rapportages of strakke tijdsregistratie per cliënt was nog geen sprake. Het belangrijkste was dat mensen goed geholpen werden, binnen de tijd dat de medewerker aan het werk was.

Waar Anja terugkijkt op de beginjaren van de wijkverpleging, ziet haar dochter Mirjam hoe het vak zich blijft ontwikkelen. "We kijken niet alleen naar de zorgvraag, maar vooral naar hoe iemand zelfstandig kan blijven leven. Wat kan iemand nog zelf en waar willen we naartoe werken? Dat is beter voor de cliënt en noodzakelijk voor de toekomst."

Meer zorg thuis

Mensen wonen steeds langer zelfstandig thuis. Daardoor speelt de wijkverpleging een steeds grotere rol in het dagelijks leven van ouderen en andere cliënten.

Om de druk op de zorg te verminderen wordt bij iedere zorgvraag eerst gekeken naar welke ondersteuning echt nodig is en hoe mensen zo zelfstandig mogelijk kunnen blijven wonen. "Wat kan iemand zelf? Wat kan de mantelzorger? Wat kan het netwerk? En wat blijft er dan nog over voor de wijkverpleging?" vertelt Mirjam. "Die afweging maken we tegenwoordig veel bewuster dan vroeger."

"Een intake is daarmee veel meer een adviesgesprek geworden," legt Mirjam uit. "Samen zoeken we naar de beste oplossing. Soms blijkt dat iemand met een hulpmiddel of ondersteuning vanuit de omgeving alweer een grote stap vooruit kan."

Slimme hulpmiddelen maken het verschil

Ook op het gebied van hulpmiddelen heeft Anja de zorg zien veranderen. Waar deze vroeger vooral bedoeld waren om het werk van de zorgverlener te verlichten, helpen ze nu vooral cliënten om zelfstandig te blijven.

Een goed voorbeeld zijn hulpmiddelen voor het aantrekken van steunkousen. Dankzij deze hulpmiddelen kunnen veel mensen dit zelf doen, waardoor dagelijkse zorg niet meer nodig is.

"Dat lijkt misschien een klein verschil", zegt Mirjam, "maar voor cliënten betekent het vrijheid. Ze hoeven niet meer thuis te wachten tot de zorg langskomt en kunnen hun dag zelf indelen."

Daarnaast zijn er steeds meer mogelijkheden vanuit ergotherapie, fysiotherapie en technologische hulpmiddelen die mensen helpen om langer veilig thuis te wonen.

Samen zorgen dat het kan

De wijkverpleging werkt tegenwoordig veel intensiever samen met andere professionals dan vroeger. Huisartsen, fysiotherapeuten, ergotherapeuten, casemanagers, mantelzorgers en het sociaal team spelen allemaal een rol.

"Vroeger losten we veel zelf op," vertelt Anja. "Nu werk je veel meer samen met andere disciplines."

Die samenwerking is hard nodig. Door de vergrijzing neemt de zorgvraag en de complexiteit ervan toe, terwijl er minder zorgmedewerkers beschikbaar zijn. Daarom wordt steeds belangrijker gekeken naar preventie, zelfredzaamheid en de inzet van het netwerk rondom de cliënt.

Volgens Mirjam is dat geen verschraling van de zorg, maar juist een andere manier van kijken. "We willen mensen zo lang mogelijk in hun eigen kracht houden. Dat geeft zelfstandigheid, eigen regie en vaak ook meer kwaliteit van leven."

Het zorghart blijft hetzelfde

Ondanks alle veranderingen herkennen moeder en dochter één belangrijke overeenkomst tussen vroeger en nu: de mentaliteit om je in te willen zetten voor de organisatie en de mensen.

"Het zorghart is hetzelfde gebleven,” zegt Mirjam. "Dat was dertig jaar geleden zo en dat is nog steeds zo. De techniek verandert, de regels veranderen en de manier van werken verandert. Maar we hebben nog steeds oog voor de cliënt.”

Juist daarin schuilt volgens hen de kracht van De Lange Wei. Al 30 jaar zetten medewerkers zich iedere dag in voor passende zorg, met aandacht voor de mens achter de zorgvraag.

En dat zal ook de komende dertig jaar niet veranderen.

Heeft u vragen over onze zorg?